Bir kurumsal uygulama devreye alındıktan sonra maliyetinin büyük bölümü bakım ve destek aşamasında oluşur; ancak projeler genellikle canlıya geçişe kadar planlanır, sonrası belirsiz bırakılır. Uygulama bakım ve destek modeli; düzeltici, uyarlayıcı, geliştirici ve önleyici bakım türlerini ayrıştırarak her biri için ayrı kapasite ve karar mekanizması kurulmasını gerektirir. Aksi halde küçük geliştirme talepleri hata düzeltme kapasitesini yer, kritik yamalar gecikir. Sözleşme modeli seçimi de bu ayrımla doğrudan ilişkilidir. Program altı modül boyunca AMS yapısını uçtan uca kurar. Katılımcılar uygulama portföyünü kritiklik ve teknoloji yaşına göre sınıflandırır, her sınıf için destek düzeyi belirler. Kademelendirme atölyesinde birinci, ikinci ve üçüncü kademe uygulama desteğinin yetki sınırları ve devir kuralları yazılır. Sözleşme modülünde adam-gün havuzu, sabit ücret ve sonuç bazlı modeller maliyet ve risk açısından karşılaştırılır. Kapasite modülünde geçmiş talep verisinden bakım kapasitesi hesaplanır, geliştirme ve düzeltme arasında bütçe ayrımı yapılır. Program sonunda katılımcı, uygulama portföyü için tam bir AMS işletim modeli üretir.