Yedekleme, çalıştığı varsayılan ancak nadiren kanıtlanan bir alandır; işlerin yeşil göründüğü panolara rağmen gerçek kurtarma denemesinde beklenmedik sürprizler çıkar. Fidye yazılımı saldırıları bu tabloyu daha da sertleştirmiştir çünkü saldırganlar öncelikle yedekleri hedefler. Bu nedenle modern yedekleme stratejisi; kopya çeşitliliği, değiştirilemez (immutable) saklama ve çevrimdışı kopya ilkelerini birlikte kurar. Saklama politikaları ise yalnızca teknik değil hukuki bir konudur: gereğinden uzun tutulan veri kişisel veri mevzuatı açısından risk, gereğinden kısa tutulan veri ise yasal yükümlülük ihlali doğurur. Program altı modül boyunca strateji, mimari ve kanıt zincirini kurar. Katılımcılar veri envanteri ve kritiklik sınıflandırmasıyla başlar; her sınıf için kurtarma hedefleri belirlenir. Mimari modülünde yedekleme türleri, kopya topolojisi ve depolama katmanları karşılaştırılır. Fidye yazılımı dayanıklılığı modülünde değiştirilemez kopya, hava boşluklu saklama ve erişim ayrımı çalışılır. Kurtarma testi modülünde tatbikat planı, kanıt formu ve başarısızlık senaryoları kurgulanır. Program sonunda katılımcı, yedekleme stratejisi belgesi ve tatbikat takvimi üretir.