Uzun süreli inşaat sözleşmelerinde maliyet riskinin büyük kısmı malzeme fiyatlarındadır. Demir, çimento, bakır ve akaryakıt gibi kalemlerdeki dalgalanma, sabit fiyatlı bir sözleşmede yüklenicinin kârını tamamen silebilir. Bu riski yönetmenin iki yolu vardır: tedarik tarafında erken alım, sözleşmeli fiyat ve stok stratejileri; sözleşme tarafında ise fiyat farkı mekanizmaları. Uygulamada bu iki alan ayrı ekiplerce yürütüldüğü için, hakedişe yansıtılabilecek eskalasyon çoğu zaman eksik hesaplanır veya süresinde talep edilmez. Altı modül boyunca tedarik ve fiyat farkı konuları birbirine bağlanarak işlenir. Katılımcılar ana malzeme kalemlerini belirleyip tüketim programını çıkarır; erken alım, çerçeve sözleşme ve tedarikçi çeşitlendirme senaryolarını maliyet ve risk açısından karşılaştırır. Fiyat farkı modülünde formül yapısı, sabit katsayı, ağırlık oranları ve endeks seçimi ayrıntılı olarak ele alınır. Hesap atölyelerinde örnek bir hakediş üzerinde fiyat farkı adım adım hesaplanır; ağırlık oranlarının değişiminin sonuca etkisi test edilir. Uygulama vakalarında olağanüstü fiyat artışı dönemlerinde başvurulan düzenlemeler tartışılır. Katılımcı, kendi projesi için bir tedarik ve eskalasyon izleme planı hazırlar.