Üretken yapay zeka araçlarıyla oluşturulan metin, görsel ve seslerde iki ayrı risk katmanı vardır: çıktının kime ait olduğu ve modelin eğitildiği verinin nasıl elde edildiği. Türk hukukunda eser, sahibinin hususiyetini taşıyan ve insan tarafından meydana getirilen ürün olarak tanımlanır; bu tanım, tamamen makine tarafından üretilmiş çıktıların korunmasını tartışmalı kılar. Çıktı tarafındaki bu belirsizlik girdi tarafındaki ihlal riskiyle birleştiğinde, kurumların kampanya materyalleri üzerinde münhasır hak iddia edememesi gibi ticari sonuçlar doğar. Dört modül, güncel yargı kararları ve platform kullanım koşulları üzerinden tartışma yürütür; ardından risk değerlendirme atölyesinde katılımcılar kendi kullanım senaryolarını olasılık ve etki eksenlerinde konumlandırır. Politika belgesi yazım uygulamasında hangi işte hangi aracın kullanılabileceği, hangi çıktının insan denetiminden geçeceği ve şeffaflık bildiriminin nasıl yapılacağı maddelere dökülür. Katılımcı, kurumu için onaya hazır bir yapay zeka içerik kullanım politikası taslağıyla programdan ayrılır.