Açık ofis düzenlerine yöneltilen eleştirilerin çoğu düzenin kendisinden değil, tek tip alan sunmasından kaynaklanır: derin odaklanma gerektiren iş ile ekip çalışması aynı masada yapılmak zorunda kalır. Aktivite bazlı çalışma yaklaşımı, çalışanın o anki işine uygun alanı seçebilmesini esas alır ve ofisi bölgelere ayırır. Bu yaklaşımın başarısı, bölge oranlarının gerçek çalışma profillerine dayanmasına bağlıdır; varsayımla kurulan düzenlerde odak alanları boş kalırken toplantı odaları yetmez. Akustik, aydınlatma ve dolaşım kararları ise deneyimin görünmeyen belirleyicileridir. Program altı modül boyunca analizden pilota uzanan tasarım sürecini yürütür. Katılımcılar çalışma profili anketi ve gözlem yöntemleriyle iş türü dağılımını çıkarır. Bölge kurgusu atölyesinde odak, işbirliği, sosyal ve destek alanlarının oranları hesaplanır. Yerleşim modülünde dolaşım aksları, gürültü kademeleri ve destek alanlarının konumlandırılması çalışılır. Pilot modülünde bir kat üzerinde uygulama yapılır, geri bildirim toplanır ve düzeltmeler planlanır. Program sonunda katılımcı, bölge oranları ve yerleşim ilkelerini içeren bir tasarım programı belgesi üretir.