Endüstriyel nesnelerin interneti projelerinin çoğu, teknolojiden değil amaç belirsizliğinden zorlanır: hangi kararın hangi veriyle iyileştirileceği tanımlanmadan kurulan sistemler, kullanılmayan veri gölleri üretir. Doğru yaklaşım, önce iş sorusundan başlayıp gerekli ölçüm noktasına, oradan sensör tipine, örnekleme sıklığına ve bağlantı mimarisine inmektir. Bu yaklaşım hem maliyeti hem de veri hacmini gereksiz büyümekten korur. Program sekiz modülde ilerler: IIoT değer çerçevesi, sensör teknolojileri, ölçüm ve örnekleme tasarımı, bağlantı katmanları, uç işleme, veri platformu, güvenlik ve saha projesi. Kurulum laboratuvarlarında katılımcılar titreşim, sıcaklık, akım ve basınç sensörlerini kurar; verinin uç cihazdan platforma akışını yapılandırır. Saha senaryolarında mevcut makinelerden veri alma yöntemleri karşılaştırılır. Katılımcı çıktı olarak bir makine için uçtan uca IIoT mimarisi, ölçüm planı ve fizibilite değerlendirmesi hazırlar.