Makine öğrenmesi projelerinde en çok zaman kaybettiren sorunlardan biri, aynı modelin iki ortamda farklı davranmasıdır. Kütüphane sürümleri birkaç ay arayla kurulmuştur, deneyde temizlenmiş bir örneklem kullanılmıştır, özellik hesaplaması üretimde başka bir dilde yeniden yazılmıştır. Sonuçta hiçbir kod hatası olmadan farklı tahminler üretilir ve ekip günlerini farkın nereden geldiğini aramakla geçirir. Ortam eşitliği, bu farkları baştan kapatmayı ve kapalı kaldığını test etmeyi hedefleyen bir disiplindir. Üç modüllük program, örnek bir proje üzerinde uygulamalı ilerler. Katılımcılar önce fark kaynaklarını sistematik biçimde listeler ve etkisini ölçer, ardından ortak temel imaj, bağımlılık kilitleme, altyapının kod olarak tanımlanması ve tek kaynaklı özellik kütüphanesi gibi uygulamaları kurar. Son modülde ortamlar arası tahmin tutarlılığı testleri yazılır, sürüm sapmalarını otomatik yakalayan kontroller eklenir ve düzeltme akışı tanımlanır. Çıktı, uygulanabilir bir ortam eşitliği kontrol listesidir.