Geleneksel maliyet muhasebesi, sabit giderleri ürünlere dağıtarak birim maliyet üretir ve bu maliyet üzerinden karar verilmesini teşvik eder. Üretim sahasında bu yaklaşım sık sık yanlış kararlara yol açar: kısıt kaynağı yoğun kullanan bir ürün kârlı görünürken toplam kârı düşürebilir, düşük marjlı bir sipariş ise darboğazı kullanmadığı için aslında değerli olabilir. Kısıtlar teorisinden doğan throughput muhasebesi, kararı birim maliyet yerine kısıt başına katkı üzerinden kurar. Program altı modülde kavramsal çerçeveden karar simülasyonuna ilerler. Odaklanma adımları, throughput, envanter ve işletme gideri tanımları aktarılır; ürün karması kararları kısıt başına katkı ile çözülür. Geleneksel maliyet yaklaşımıyla karşılaştırma yapılır ve tampon yönetimi ile kısıt kapasitesinin korunması işlenir. Uygulama atölyesinde katılımcılar gerçek üretim ve satış verisiyle karar simülasyonu yürütür, ürün karması önerisini hazırlar ve kâr etkisini hesaplayarak sunar.