Teknik borç tartışmaları çoğu kurumda iki tarafın birbirini anlamadığı bir noktada tıkanır: mühendislik ekibi teknik terimlerle sorunu anlatır, ürün ve iş tarafı bunun neden şimdi yapılması gerektiğini göremez. Sonuçta borç yalnızca kriz anlarında gündeme gelir ve o noktada maliyeti çok daha yüksektir. Çözüm, teknik borcu iş diline çevirmekten geçer: borcun yavaşlattığı teslimatlar, artırdığı olay sayısı, yükselttiği maliyet ve yarattığı risk somut olarak ifade edildiğinde karar verilebilir hale gelir. Altyapı yatırımları da aynı çerçevede ele alınır. Dört modül boyunca katılımcılar borç envanteri çıkarma uygulamalarıyla başlar; borç türleri ayrıştırılır, etkileri ölçülebilir göstergelere bağlanır. Önceliklendirme atölyelerinde borç kalemleri özellik talepleriyle aynı masada değerlendirilir ve kapasite ayırma modelleri karşılaştırılır. Müzakere senaryolarında katılımcılar bir altyapı yatırımını yönetime ve iş birimlerine savunur. Program sonunda katılımcı, kendi ekibi için borç envanteri, etki tablosu ve kapasite ayırma önerisi üretir.