Ürünlerin yıllarca sürecek kullanım ömrünü gerçek zamanda test etmek mümkün değildir; bu nedenle stres seviyeleri kontrollü biçimde artırılarak arıza mekanizmaları hızlandırılır. Ancak yanlış seçilen stres türü, gerçek kullanımda hiç görülmeyecek arıza modlarını tetikler ve kaynakların boşa harcanmasına yol açar. Doğru test tasarımı; kullanım profilinin bilinmesini, arıza mekanizması ile stresin eşleştirilmesini ve uygun hızlandırma modelinin seçilmesini gerektirir. Program sekiz modülde kavramsal ayrımlardan vaka projesine kadar ilerler. Katılımcılar hızlandırma modellerini uygular, sınır bulma testlerini planlar, üretim ekranlama profillerini türetir ve hızlandırılmış veriyle ömür tahmini yapar. Program gerçek bir ürün için hazırlanan test planı, hızlandırma faktörü hesabı ve tasarım aksiyonlarının sunulmasıyla tamamlanır.