Gürültüye bağlı işitme kaybı, geri dönüşü olmayan ancak tamamen önlenebilir bir meslek hastalığıdır. Titreşim maruziyeti ise el-kol rahatsızlıklarından bel problemlerine kadar uzanan etkileriyle çoğu tesiste ölçülmeden geçiştirilir. Her iki riskin de yönetimi, ölçüme ve maruziyet hesabına dayanır; kulaklık dağıtmak tek başına bir kontrol stratejisi değildir. Program, ses basınç seviyesi ve maruziyet eylem değerleri gibi temel kavramlarla başlar. Ses seviyesi ölçer ve dozimetre kullanımı, ölçüm noktası seçimi ve gürültü haritası çıkarma atölyeyle çalışılır. El-kol ve tüm vücut titreşimi için A(8) hesabı, cihaz kullanımı ve alet seçiminin etkisi ele alınır. Kaynakta, yolda ve alıcıda kontrol önlemleri karşılaştırılır; kulak koruyucu seçimi gerçek koruma değeri üzerinden yapılır ve kontrol planı sunulur.