Yazılım projelerinde uyuşmazlıkların çoğu teknik başarısızlıktan değil, sözleşmede tanımsız bırakılan kapsam, kabul ve hak devri maddelerinden doğar. Kimin neyi teslim ettiği, teslim edilenin ne zaman kabul edilmiş sayılacağı ve ortaya çıkan kodun mülkiyetinin kimde kalacağı belirsizse, proje sonunda taraflar aynı metni farklı okur. Abonelik modeline geçildiğinde tabloya hizmet seviyesi, veri mülkiyeti ve çıkış planı gibi yeni riskler eklenir. Program altı modülde proje sözleşmesinden abonelik ilişkisine uzanan tüm hattı kapsar. Sözleşme modelleri risk dağılımı açısından karşılaştırılır; fikri mülkiyet zinciri, kabul testi süreci, hizmet seviyesi taahhütleri ve sorumluluk sınırlamaları ayrı ayrı işlenir. Her modülde gerçek sözleşme maddeleri incelenir ve karşı argümanlar geliştirilir. Katılımcılar program sonunda kendi kurumları için kabul kriterleri eki, müzakere pozisyon notu ve madde bazlı risk işaretlemesi yapılmış bir sözleşme çalışması üretir.