Girişimci mi iç girişimci mi? Kendi işini kurmak ile kurumda yeni iş yaratmak
Karşılaştırma

Girişimci mi iç girişimci mi? Kendi işini kurmak ile kurumda yeni iş yaratmak

Hazırlayan: Mindset Institute EditörlüğüGüncellendi: 5 dk okuma

Kendi şirketini kuran girişimci ile kurum içinde yeni iş geliştiren iç girişimci arasındaki farklar: risk, kaynak, karar yetkisi ve hangi yolun kime uyduğu.

Aynı zihniyet, farklı sahne

Girişimci, bir fırsatı görüp onu hayata geçirmek için kendi şirketini kuran, bunun finansal ve kişisel riskini üstlenen kişidir. Fikirden ilk müşteriye, ekip kurmaktan yatırım bulmaya kadar her kararın son sorumlusu odur; başarı da başarısızlık da doğrudan ona aittir.

İç girişimci (intrapreneur) ise mevcut bir kurumun içinde, kurumun kaynaklarını kullanarak yeni bir ürün, hizmet, iş modeli ya da süreç geliştiren çalışandır. Bir bankada yeni bir dijital ürün başlatan ürün yöneticisi, bir üretim şirketinde atık malzemeden yeni bir gelir kalemi çıkaran mühendis ya da bir lojistik firmasında yeni bir hizmet modelini pilotlayan operasyon yöneticisi iç girişimciliğin tipik örnekleridir.

İki rolün ortak noktası zihniyettir: belirsizlik içinde fırsatı görmek, varsayımları hızlı test etmek, kaynakları yaratıcı biçimde bir araya getirmek ve başarısızlıktan öğrenmek. Farkları ise oyunun oynandığı sahadan doğar: risk kimde, kaynak nereden geliyor, karar kimin elinde ve kazanç nasıl paylaşılıyor?

Ölçüt ölçüt girişimci ve iç girişimci

Finansal risk: Girişimci kendi birikimini, zamanını ve kimi zaman kariyer güvencesini ortaya koyar. / İç girişimci maaşını alarak çalışır; finansal risk esas olarak kuruma aittir, kişisel risk ise itibar ve kariyer düzeyindedir.

Kaynaklar: Girişimci sıfırdan başlar; müşteri, marka, veri ve sermayeyi kendisi bulur. / İç girişimci kurumun markasına, müşteri tabanına, dağıtım kanallarına, verisine ve uzmanlarına erişebilir; ama bu kaynaklar için iç ikna süreçlerinden geçmesi gerekir.

Karar yetkisi: Girişimci, yatırımcılara ve yasal yükümlülüklere karşı sorumlu olsa da kararları hızla kendisi verir. / İç girişimci bütçe, marka kullanımı, hukuki onay ve önceliklendirme için yönetim kademelerinden onay alır.

Kazanç: Başarılı bir girişimde girişimcinin şirketteki payı değer kazanır. / İç girişimcinin kazancı terfi, prim, görünürlük ve bazı kurumlarda yeni iş biriminde sorumluluk ya da pay şeklinde olabilir; bu, kurumun politikasına bağlıdır.

Başlıca engel: Girişimcinin önündeki tipik engel kaynak ve zaman darlığıdır. / İç girişimcinin önündeki tipik engel kurumsal hantallık, mevcut işi koruma refleksi ve yeni işin ana ürünleri yiyeceği endişesidir.

Başarısızlığın sonucu: Girişimci için şirketin kapanması anlamına gelebilir. / İç girişimci için proje durdurulur; kurum kültürüne göre bu bir öğrenme ya da kariyer lekesi olarak görülür.

Bir fikrin iki yolculuğu

Örneğin bir sigorta şirketinde çalışan bir analist, küçük işletmelerin kısa süreli etkinlikler için anlık sigorta yaptırmakta zorlandığını fark ediyor.

Girişimci yolunda analist işinden ayrılır, kurucu ortak bulur, ürünü sunabilmek için bir sigorta şirketiyle iş birliği arar ya da gerekli izin süreçlerini araştırır, ilk müşterilere ulaşmak için kendi pazarlama kanalını kurar. Hızlı karar verir, ürünü kendi vizyonuna göre şekillendirir; ama düzenleyici süreçler, sermaye ve müşteri güveni gibi engelleri sıfırdan aşmak zorundadır.

İç girişimci yolunda analist fikrini kurumun inovasyon programına sunar. Onay alırsa mevcut lisans, aktüerya ekibi ve acente ağı gibi kaynakları kullanarak küçük bir pilot başlatır. Engelleri farklıdır: hukuk ve risk birimlerinin onayı, mevcut ürün yöneticilerinin direnci ve pilot sonuçlarının kurumun alışık olduğu büyüklükte olmaması nedeniyle ilgi kaybı.

Aynı fikir için iki yol da mümkündür; hangisinin daha uygun olduğu, fikrin kurumun mevcut varlıklarına ne kadar bağımlı olduğuna ve kişinin risk iştahına göre değişir.

Hangi yol kime uyar?

Kendi işini kurmak şu durumlarda daha anlamlıdır: • Fikir, mevcut kurumun stratejisi ya da iş modeliyle çelişiyorsa ve kurum içinde destek bulma ihtimali düşükse. • Kişi tam karar özgürlüğü, mülkiyet ve yüksek risk karşılığında yüksek getiri istiyorsa. • Finansal olarak belirsiz bir dönemi taşıyabilecek hazırlık yapılmışsa.

İç girişimcilik şu durumlarda daha uygundur: • Fikir, kurumun markası, lisansları, müşterileri ya da verisi olmadan hayata geçemiyorsa. • Kurumda inovasyon programı, deney bütçesi ya da sponsor olabilecek bir yönetici varsa. • Kişi girişimcilik deneyimi kazanmak ama maaş güvencesini korumak istiyorsa.

İki yol birbirini dışlamaz. İç girişimcilikte kazanılan doğrulama, ekip yönetimi ve paydaş ikna deneyimi, ileride kendi şirketini kuracak biri için değerli bir hazırlıktır. Bazı kurumlar da başarılı iç girişimleri ayrı şirkete dönüştürerek iki modeli birleştirir.

Kurumlar iç girişimciliği nasıl destekler?

İç girişimcilik yalnız bireysel cesaretle yürümez; kurumun bunu mümkün kılan bir yapı kurması gerekir. Etkili uygulamalarda şu unsurlar görülür: • Fikir toplama ve değerlendirme kanalı: Fikirlerin şeffaf ölçütlerle ve düzenli aralıklarla değerlendirildiği bir süreç. • Aşamalı finansman: Fikir doğrulandıkça artan, başta küçük tutulan deney bütçeleri. • Koruma alanı: Pilotun, ana iş birimlerinin performans ölçütleriyle erken yargılanmasını önleyen ayrı hedefler ve zaman çizelgesi. • Sponsorluk: Engelleri kaldırabilecek üst düzey bir yöneticinin desteği. • Başarısızlığa bakış: Durdurulan projelerden çıkan öğrenmelerin paylaşıldığı ve ekiplerin cezalandırılmadığı bir kültür.

Bu yapı olmadan iç girişimcilik çağrıları, çalışanların fikir sunup sonuç alamadığı bir öneri kutusuna dönüşür ve en girişimci çalışanlar kurumdan ayrılarak kendi yoluna gider.

Sık yapılan hatalar

İç girişimi küçük bir girişim gibi değil, normal bir proje gibi yönetmek: Belirsizliği yüksek bir fikre kesin bütçe, sabit kapsam ve uzun onay döngüleri uygulamak öğrenmeyi yavaşlatır.

Girişimciliği yalnız fikir sanmak: Her iki rolde de değer, fikrin müşteriyle test edilip uygulanabilir bir iş modeline dönüştürülmesinden gelir.

Kurumsal kaynakları bedava saymak: İç girişimci markanın itibarını, müşteri ilişkilerini ve uyum yükümlülüklerini dikkate almadan hareket ederse kurumun desteğini çabuk kaybeder.

Ayrılmayı tek yol görmek: Bazı fikirler kurum dışında asla ölçeklenemeyecek kadar kurumsal varlıklara bağlıdır; bu durumda içeride ilerlemek daha akıllıca olabilir.

Bu yolları Mindset programlarında nerede çalışırsınız?

İç Girişimcilik ve Kurumsal Girişimcilik eğitimi fikir geliştirme ve fırsat analizinden iş modeli tasarımına, proje sunumu ve kurumsal onay süreçlerinden ölçeklendirmeye kadar iç girişimcinin yolculuğunu adım adım ele alır; ürün, strateji ve iş geliştirme ekipleri için doğrudan uygulanabilir. Lean Startup ve İç Girişimcilik eğitimi MVP tasarımı, pivot kararları ve ürün-pazar uyumu başlıklarıyla deney odaklı çalışma biçimini işler.

Kendi işini kurmayı ya da kurumda inovasyonu yönetmeyi hedefleyenler için Girişimcilik ve İnovasyon Yöneticiliği Sertifika Programı; yalın girişim, kurumsal girişimcilik, ürün geliştirme yönetimi ve fikri mülkiyet gibi başlıkları birlikte sunar.

İlgili Mindset programı

İç Girişimcilik ve Kurumsal Girişimcilik

Sık sorulanlar

Sık sorulan sorular

İç girişimci olmak için yönetici olmak gerekir mi?

Gerekmez. İç girişimcilik bir unvan değil, davranış biçimidir. Bir uzman, analist ya da teknisyen de kurumda bir sorunu fark edip çözümünü sınayabilir. Ancak kaynak ve onay için bir sponsora ihtiyaç duyulur; bu yüzden fikrini somut verilerle anlatabilen ve paydaşları ikna edebilen çalışanlar daha hızlı ilerler.

İç girişimcilik kurum için hangi riskleri taşır?

Başlıca riskler, ana işten kaynak ve dikkat çekilmesi, yeni ürünün mevcut ürünlerin satışını azaltması ve marka itibarına etkisidir. Bu riskler; aşamalı finansman, net durdurma ölçütleri, uyum ve hukuk birimlerinin erken dahil edilmesi ve pilotların sınırlı bir müşteri grubuyla yürütülmesiyle yönetilir.

İç girişimci başarılı olursa kazancından pay alır mı?

Bu tamamen kurumun politikasına bağlıdır. Bazı kurumlar prim, terfi ya da yeni iş biriminin yönetimini verir; bazıları başarılı iç girişimleri ayrı şirkete dönüştürüp ekibe pay tanır. Hiçbir düzenleme yoksa, beklentilerin projenin başında yazılı olarak konuşulması anlaşmazlıkları önler.

Girişimcilik öğrenilebilir bir beceri mi?

Girişimciliğin temel bileşenleri öğrenilebilir yöntemlerden oluşur: müşteri problemini doğrulama, iş modeli tasarlama, MVP ile varsayım test etme, finansal planlama ve paydaş yönetimi. Risk iştahı ve belirsizlikle başa çıkma kişiden kişiye değişse de bu yöntemler hem girişimcinin hem iç girişimcinin isabetini artırır.

Girişimci ve İç Girişimci Farkı: Risk, Kaynak, Özerklik