Düşük gecikmeli sistemlerde amaç ortalama hızı artırmak değil, kuyruk gecikmesini (tail latency) öngörülebilir sınırlar içinde tutmaktır; çünkü bu alanlarda maliyet yaratan şey nadir görülen ama büyük sapmalardır. Çöp toplama duraklamaları, bağlam değiştirme, önbellek ıskaları, kilit çekişmesi ve çekirdek ağ yığını gecikme bütçesinin büyük kısmını tüketir. Program, her gecikme kaynağını ölçülebilir bir bütçe kalemi olarak ele alır ve tasarım kararlarını bu bütçeye bağlar. Altı modül boyunca katılımcılar gecikme ölçümünü doğru kurmayı öğrenerek başlar; ardından bellek düzeni, kilitsiz veri yapıları, iş parçacığı sabitleme, çekirdek atlamalı ağ yaklaşımları ve mekanik uyum (mechanical sympathy) ilkeleri uygulanır. Laboratuvarlarda halka arabellek (ring buffer) tabanlı mesaj geçişi kurulur, çöp toplama duraklamaları ölçülüp azaltılır, kuyruk gecikmesi histogramları analiz edilir. Katılımcı çıktısı, seçilen bir işlem yolu için hazırlanan gecikme bütçesi ve optimizasyon raporudur.