Python'da nesne yönelimli programlama, diğer dillerdeki katı yapıdan farklı olarak esneklik üzerine kuruludur; özel metotlar, tanımlayıcılar ve metaclass'lar dilin davranışını doğrudan şekillendirmeye izin verir. Bu esneklik doğru kullanıldığında okunabilir ve genişletilebilir tasarımlar üretir, yanlış kullanıldığında ise anlaşılması güç bir sihir katmanına dönüşür. Bu nedenle Python'da nesne tasarımı, dil olanaklarını bilmek kadar hangi olanağın ne zaman gereksiz olduğunu bilmeyi de gerektirir. Program altı modülde ilerler ve her modül gerçek bir alan modelinin geliştirilmesiyle desteklenir. Sınıf temelleri, kapsülleme ve özellik yönetimiyle başlanır; kalıtım, kompozisyon ve çoklu kalıtımın metot çözüm sırası işlenir. Özel metotlar, tanımlayıcılar, veri sınıfları ve protokoller uygulanır. Tasarım desenleri modülünde fabrika, strateji, gözlemci ve depo desenleri Python'a özgü biçimleriyle ele alınır. Katılımcılar program sonunda katmanlı, test edilebilir bir alan modelini teslim eder.