Servis sayısı arttıkça senkron çağrı zincirleri sistemin en kırılgan noktası haline gelir; tek bir yavaş servis tüm akışı bekletir ve arıza zincirleme yayılır. Olay tabanlı entegrasyon, servisleri zaman ve konum açısından ayrıştırarak bu bağımlılığı gevşetir; ancak beraberinde mesaj sıralaması, mükerrer teslim, veri tutarlılığı ve olay sözleşmesi yönetimi gibi yeni sorumluluklar getirir. Bu sorumluluklar bilinçli desenlerle karşılanmadığında sistem, izlenmesi zor bir mesaj karmaşasına dönüşür. Altı modül boyunca katılımcılar birbirine bağlı birkaç servisten oluşan bir senaryoyu adım adım olay tabanlı hale getirir. Olay tasarımı ve sözleşme yönetimi kurgulanır, outbox deseniyle atomik yayın sağlanır, idempotent tüketiciler yazılır, saga ile dağıtık iş akışı yönetilir, ölü mektup kuyruğu ve yeniden işleme akışları kurulur, son olarak izleme ve olay ayıklama pratikleri uygulanır. Program çıktısı, çalışan bir olay tabanlı entegrasyon ve kurum içi olay tasarım kılavuzudur.