Dil modeli tabanlı uygulamalarda asıl değer, modelin kurumun kendi verisine ve sistemlerine erişebilmesiyle ortaya çıkar. Ancak her entegrasyonun ayrı bir yapıştırma kodla yazılması hem bakım maliyetini artırır hem de yetki sınırlarının denetlenmesini zorlaştırır. Model Context Protocol, araç ve veri kaynaklarını standart bir arayüz üzerinden sunarak bu entegrasyonları yeniden kullanılabilir bileşenlere dönüştürür. Altı modül, protokol temellerinden üretim işletimine uzanır: MCP mimarisi ve kavramları, sunucu geliştirme, istemci tarafı entegrasyon, güvenlik ve yetkilendirme, kurumsal sistem bağlama, dağıtım ve izleme. Her modülde katılımcılar kendi geliştirdikleri sunucuya yeni araç ve kaynak tanımları ekler, istemci üzerinden çağrı akışını izler ve hatalı girdi senaryolarını test eder. Program çıktısı, araç tanımları, kimlik doğrulama akışı ve denetim günlüğüyle birlikte çalışan bir MCP sunucusu ve entegrasyon projesidir.