Spanner, ilişkisel veritabanı arayüzüyle yatay ölçeklenebilirliği ve güçlü tutarlılığı bir arada sunar; ancak bu güç, geleneksel veritabanı alışkanlıklarının bir bölümünü geride bırakmayı gerektirir. Ardışık artan birincil anahtarlar, klasik ilişkisel dünyada doğal bir tercihken Spanner'da tüm yazma yükünü tek bir bölüme yığar ve ölçeklenmeyi engeller. Benzer biçimde ilişki tasarımı, iç içe tablo yapısıyla yeniden düşünülmelidir. Program bu farkları merkezine alır. Eğitim altı modül boyunca mimariden performans ayarına ilerler. Katılımcılar Spanner'ın bölme ve replikasyon mimarisini inceler, örnek yapılandırmasını ve işlem birimi kapasitesini planlar. Şema tasarımı, birincil anahtar seçimi, iç içe tablolar ve indeks stratejileri laboratuvar ortamında uygulanır. Okuma ve yazma işlemleri, işlem yönetimi ve zaman damgası sınırları çalışılır. Sorgu planı analizi, sıcak nokta tespiti ve performans ayarlama pratiği yapılır. Kapanışta katılımcılar küresel bir uygulama için şema ve kapasite tasarımını gerekçeleriyle sunar.