Gerçek zamanlı sistemlerde doğru sonuç yeterli değildir; sonucun zamanında üretilmesi de sistemin doğruluğunun parçasıdır. Bir motor kontrol döngüsünün geç kalması ya da bir güvenlik sinyalinin gecikmesi, işlevsel olarak doğru bir kodun bile başarısız sayılmasına yol açar. Bu nedenle gerçek zamanlı tasarım, ortalama performansla değil en kötü durum yanıt süresiyle ilgilenir. RTOS kullanımı bu garantileri kurmayı kolaylaştırır ancak yanlış öncelik ataması ve paylaşılan kaynak yönetimi hataları aynı garantileri hızla ortadan kaldırır. Altı modül boyunca katılımcılar geliştirme kartı üzerinde görev tabanlı bir uygulama kurar. Önce zamanlayıcı davranışı ve görev durumları incelenir; ardından öncelik ataması, senkronizasyon nesneleri ve kaynak paylaşımı uygulanır. Öncelik tersine dönmesi, ölümcül kilitlenme ve kaçırılan son tarih senaryoları bilinçli olarak üretilir ve ölçüm araçlarıyla gözlemlenir. Son modüllerde en kötü durum analizi, kesme gecikmesi ölçümü ve sistem izleme ele alınır. Katılımcı, zamanlama analizi yapılmış çalışan bir RTOS uygulamasıyla programdan ayrılır.