Dağıtık sistemlerde doğru cevap nadiren tektir; her karar gecikme, tutarlılık, maliyet ve operasyonel karmaşıklık arasında bir denge kurar. Ağın güvenilmez olduğu, saatlerin kaymadığı varsayılamayacağı ve kısmi hataların normal olduğu bir ortamda tasarım yapmak, teorik temelleri pratik desenlerle birleştirmeyi gerektirir. Program CAP ve PACELC gibi çerçeveleri ezber olarak değil, tasarım kararlarını gerekçelendirmek için kullanılan araçlar olarak ele alır. Sekiz modül boyunca her konu bir tasarım atölyesiyle pekiştirilir; katılımcılar verilen gereksinimler için mimari alternatifleri karşılaştırır ve seçimlerini yazılı olarak gerekçelendirir. Bölümleme, replikasyon, konsensüs, dayanıklılık desenleri, önbellekleme, gözlemlenebilirlik ve kapasite planlaması sırayla işlenir. Program sonunda her katılımcı, ödünleşimleri açıkça belgelenmiş bir dağıtık sistem tasarım dokümanı ve mimari karar kayıtları üretir.