Sınıfların kendi bağımlılıklarını doğrudan oluşturması, kısa vadede pratik görünse de test yazmayı zorlaştırır ve değişimi pahalı hâle getirir. Kontrolü tersine çevirme ilkesi, nesnelerin kendi bağımlılıklarını üretmek yerine dışarıdan almasını sağlayarak bu bağı gevşetir. Bağımlılık enjeksiyonu ise bu ilkenin en yaygın uygulamasıdır; ancak konteynerin aşırı kullanımı, gizli bağımlılıklar ve yanlış yaşam döngüsü seçimleri kendi sorunlarını üretir. Atölye altı saatlik yoğun formatta üç modül hâlinde ilerler. Katılımcılar önce sıkı bağlı bir kod parçasını enjeksiyon kalıplarıyla dönüştürür, ardından konteyner yapılandırması ve yaşam döngüsü kararlarını çalışır, son olarak test edilebilirlik ve anti-desenleri ele alır. Atölye sonunda her katılımcı, kendi projesine uygulanabilir bir bağımlılık yönetimi konvansiyonu taslağı üretir.