Erişim kontrolünden sızıntı önlemeye, saklama sürelerinden şifreleme kararlarına kadar pek çok güvenlik kontrolü, verinin ne kadar hassas olduğunun bilinmesine dayanır. Buna karşın sınıflandırma çalışmaları çoğu zaman fazla sayıda seviye tanımlandığı, seviyeler arasındaki fark kullanıcıya anlatılamadığı veya etiketleme günlük işi yavaşlattığı için sahada karşılık bulmaz. Başarılı bir şema, az sayıda seviyeye, her seviye için net örneklere ve etiketin otomatik olarak taşınmasına dayanır. Altı saatlik program üç modülden oluşur. İlk modülde şema tasarımı ve seviye tanımları örnek veri kümeleri üzerinden çalışılır; ikinci modülde etiketleme yöntemleri, otomatik sınıflandırma ve etiketin dosya, e-posta ve paylaşım kanalları boyunca korunması ele alınır; üçüncü modül tamamen atölyedir. Katılımcılar kendi kurumlarının veri türlerini seviyelere yerleştirir, kullanıcı rehberi metni yazar ve sınıflandırmayı erişim ile sızıntı önleme kurallarına bağlar. Çıktı, uygulamaya hazır bir sınıflandırma politikası taslağıdır.