Modern web çerçeveleri aynı uygulama içinde birden fazla render stratejisini bir arada kullanmaya izin verir; ancak bu esneklik, hangi sayfanın nerede ve ne zaman üretileceği kararını mimarın üzerine bırakır. Statik üretim en hızlı sonucu verirken kişiselleştirmeyi zorlaştırır, sunucu tarafı render taze veri sunarken sunucu yükü ve gecikme getirir, edge render ise gecikmeyi düşürürken çalışma ortamı kısıtları dayatır. Yanlış seçim, ya gereksiz altyapı maliyeti ya da bayat içerik olarak geri döner. Program altı modülde ilerler ve aynı uygulama farklı stratejilerle kurulup ölçülerek karşılaştırılır. Render modelleri ve hidrasyon davranışıyla başlanır; statik üretim, artımlı yeniden üretim ve önbellek katmanları uygulanır. Sunucu tarafı render modülünde veri getirme, akış ve kişiselleştirme çalışılır. Edge modülünde çalışma zamanı kısıtları, coğrafi yönlendirme ve önbellek kuralları ele alınır. Son modülde ölçüm, maliyet ve karar çerçevesi kurulur; katılımcılar sayfa bazlı bir render strateji haritası üretir.