Tek bir sensörün ölçümü hiçbir zaman tam güvenilir değildir; ivmeölçer titreşimden etkilenir, jiroskop zamanla kayar, manyetometre çevresel bozulmalara duyarlıdır. Sensör füzyonu, bu tamamlayıcı hata karakteristiklerini matematiksel olarak birleştirerek tek başına hiçbir sensörün veremeyeceği kararlılıkta bir tahmin üretir. Gömülü ortamda bu işlemin sınırlı işlemci gücü, kısıtlı bellek ve gerçek zamanlı zamanlama kısıtları altında yapılması gerekir; bu da algoritma seçimini teoriden farklı bir mühendislik problemine dönüştürür. Altı modül boyunca katılımcılar donanım kartları üzerinde çalışır. Sensör arayüzleri ve örnekleme kurulur, sinyal işleme temelleriyle filtreler uygulanır, tamamlayıcı filtre ve Kalman filtresi ile füzyon algoritmaları kodlanır, kalibrasyon ve hata modelleri ele alınır, son olarak gerçek zamanlı zamanlama ve kaynak optimizasyonu yapılır. Program çıktısı, çalışan bir yönelim kestirim uygulaması ve doğruluk ölçüm raporudur.