Micro frontend yaklaşımı, tek bir uygulamanın farklı bölümlerinin ayrı ekipler tarafından bağımsız geliştirilip dağıtılabilmesini hedefler. Bu bağımsızlık, ekiplerin birbirini beklemeden yayına çıkmasını sağlar; ancak beraberinde paylaşılan bağımlılık sürümleri, ortak kimlik doğrulama, tutarlı tasarım dili ve dağıtık hata izleme gibi yeni sorunlar getirir. Mimarinin başarısı, teknik entegrasyondan çok sınırların doğru çizilmesine ve yönetişim kurallarının netliğine bağlıdır. Program altı modülde ilerler ve gerçek bir kabuk uygulamasıyla birden fazla uzak modülün entegre edilmesiyle yürütülür. Mimari karar çerçevesi ve sınır tanımıyla başlanır; Module Federation yapılandırması, paylaşılan bağımlılıklar ve sürüm stratejisi uygulanır. Ortak kimlik doğrulama, yönlendirme ve durum paylaşımı kurulur. Tasarım sistemi paylaşımı, sürümleme ve geriye uyumluluk işlenir. Son modülde bağımsız dağıtım hattı, gözlemlenebilirlik ve hata izolasyonu ele alınır. Katılımcılar çok modüllü çalışan bir uygulama ve mimari karar kaydı üretir.