Altyapının kod olarak tanımlanması artık standart bir uygulamadır; asıl fark, tanımların ölçek büyüdükçe ne kadar yönetilebilir kaldığında ortaya çıkar. Şablon tabanlı yaklaşımlarda koşullu mantık, döngü ve yeniden kullanım genellikle şablon dilinin sınırlarına takılır ve kopyalanmış yapılandırmalar çoğalır. Pulumi, altyapı tanımını bilinen bir programlama diline taşıyarak soyutlama, paket yönetimi ve test gibi yazılım mühendisliği araçlarını altyapı tarafında da kullanılabilir kılar. Bu güç, disiplinle birlikte kullanılmadığında ise okunması güç altyapı kodu üretme riskini taşır. Altı modül boyunca katılımcılar bulut ortamında çalışır. Önce kaynak modeli, yığın kavramı ve durum dosyası mantığı incelenir; ardından ilk altyapı tanımı yazılır ve ortam bazlı yapılandırma kurulur. Yeniden kullanılabilir bileşenler geliştirilir, girdi ve çıktı bağımlılıkları yönetilir. Sır yönetimi ve şifreleme uygulanır. Politika denetimi ve birim testleriyle altyapı kodu doğrulanır. Son modülde durum kurtarma, kaynak içe aktarma ve dağıtım hattı entegrasyonu ele alınır. Katılımcı, çok ortamlı çalışan bir altyapı projesiyle programdan ayrılır.