Klasik uzaktan erişim modeli kullanıcıyı ağa dahil eder; bağlantı kurulduktan sonra cihaz, kurumsal ağın içinde geniş bir görünürlüğe ve erişime sahip olur. Bu yaklaşım, ele geçirilmiş bir kimlik bilgisinin doğrudan iç ağa açılan kapıya dönüşmesi anlamına gelir ve tedarikçi erişimlerinde riski daha da büyütür. Sıfır güven erişim modeli ise erişimi ağa değil uygulamaya verir; her istekte kimlik, cihaz durumu ve bağlam değerlendirilir ve kullanıcı yalnızca yetkili olduğu uygulamayı görür. Geçişin başarısı, mevcut erişim envanterinin doğru çıkarılmasına bağlıdır. On sekiz saatlik program altı modülden oluşur ve laboratuvar oturumlarıyla desteklenir. Katılımcılar mevcut uzaktan erişim yapılandırmasını inceler, erişim envanteri ve kullanıcı gruplarını çıkarır, tünel mimarilerini karşılaştırır, sıfır güven erişim bileşenlerini ve politika modelini tasarlar, tedarikçi erişim senaryolarını kurgular. Son modülde aşamalı geçiş, izleme ve denetim düzeni ele alınır. Program sonunda katılımcı, kurumu için erişim envanteri, hedef mimari tasarımı ve geçiş planı üretir.