Endüstriyel kontrol sistemlerinde önceliklerin sırası bilgi teknolojileri ortamlarının tersinedir; erişilebilirlik ve süreç güvenliği en önde gelir, gizlilik çoğu zaman en sonda kalır. Yıllarca ağdan yalıtılmış olduğu varsayılan bu sistemler, uzaktan bakım bağlantıları, üretim raporlaması ve tedarikçi erişimleri nedeniyle fiilen bağlanabilir hâle gelmiş; buna karşın kullanılan protokollerin çoğu kimlik doğrulama içermeden tasarlandığı için savunmasız kalmıştır. Bilinen endüstriyel saldırı vakaları, riskin veri kaybının ötesinde üretim durması ve can güvenliği boyutuna uzandığını göstermektedir. On sekiz saatlik program altı modülden oluşur. İlk modüller mimari, bileşen ve protokol bilgisini kurar; sonraki modüller tehdit senaryolarını, envanter çıkarma ve pasif izleme yaklaşımlarını, sertleştirme ve müdahale planlamasını ele alır. Vaka çalışmalarında gerçek endüstriyel saldırılar adım adım incelenir. Katılımcılar kendi tesisleri için varlık envanteri taslağı, kritik süreç haritası ve üretimi kesintiye uğratmadan uygulanabilecek kontrol listesi üretir.