Bir uygulamanın uzun ömürlü olmasını belirleyen şey seçilen çerçeve değil, iş kurallarının dış dünyadan ne kadar iyi yalıtıldığıdır. Veritabanı, HTTP katmanı veya kullanılan kütüphane zamanla değişir; iş kuralları ise kurumun asıl varlığıdır. Clean Architecture, bağımlılıkların daima içeri doğru akmasını şart koşarak bu yalıtımı sağlar ve değişikliğin etkisini sınırlar. Program bu ilkeyi soyut bir ideal olarak değil, günlük geliştirme kararlarına dönüşen somut kurallar bütünü olarak ele alır. Altı modül boyunca katılımcılar gerçek bir uygulamayı katmanlara ayırır. Alan varlıkları ve kullanım senaryoları tanımlanır, arayüz adaptörleri yazılır, altyapı bağımlılıkları tersine çevrilir ve testler her katman için ayrı ayrı kurulur. Mevcut bir kod tabanının kademeli olarak nasıl dönüştürüleceği refaktör atölyesiyle çalışılır; program sonunda katılımcılar katman ihlallerini denetleyen mimari testlerle birlikte çalışan bir referans uygulama üretir.