Üretken modellerle oluşturulan metin, görsel ve kodun hukuki durumu, mevcut fikri mülkiyet çerçevesinin insan yaratıcılığı varsayımıyla kurulmuş olması nedeniyle tartışmalıdır. Eser sahipliği için insan katkısının aranması, çıktının koruma dışında kalabileceği anlamına gelir; buna karşılık modelin eğitildiği veri setlerinde korunan eserlerin bulunması, çıktının başkasının hakkını ihlal etme riskini doğurur. Kurumlar bu belirsizlik ortamında beklemek yerine, kullanım kurallarını ve sorumluluk sınırlarını kendi politikalarıyla belirlemek durumundadır. Dört modüllük program tartışmayı uygulanabilir kararlara dönüştürür. Eser sahipliği tartışması, farklı ülkelerdeki güncel kararlar ve idari uygulamalarla incelenir. Eğitim verisi ve metin ve veri madenciliği istisnaları ele alınır. Araç sağlayıcı sözleşmelerinde çıktı hakları, telafi taahhütleri ve veri kullanımı hükümleri okunur. Kurumsal risk yönetiminde insan katkısının belgelenmesi, kaynak izleme ve gözden geçirme adımları tanımlanır. Politika taslağı çalışmasında katılımcılar kendi kurumları için kullanım kuralları, izinli ve yasaklı senaryolar listesi hazırlar.