Cıvatalı bağlantı, üretim tesislerindeki en yaygın ayrılabilir bağlantı türüdür; buna karşılık arıza kayıtlarında kaçak, kırılma ve tekrarlayan gevşeme başlıklarının önemli bir bölümü doğrudan sıkma pratiğinden kaynaklanır. Sorunun kökeninde çoğu zaman torkun kendisi değil, torkun ön yüke dönüşümünü belirleyen sürtünme dağılımı, ekipman sapması ve sıkma sırası bulunur. Bu program cıvatalı bağlantıyı bir yay-yük sistemi olarak ele alır ve tork değerini bir talimat satırı olmaktan çıkarıp mühendislik kararına dönüştürür. Program dört modülde ilerler: bağlantı mekaniği, sıkma stratejileri, ekipman doğrulama ve saha uygulaması. Her modül kısa teorik çerçevenin ardından ölçüm çalışmasıyla desteklenir; katılımcılar tork anahtarı sapma testi, artık tork ölçümü ve tork-açı kayıtlarının yorumlanması üzerinde çalışır. Vaka analizlerinde gerçek flanş kaçağı ve cıvata kopması olayları kök neden mantığıyla incelenir. Katılımcı program çıktısı olarak kendi tesisinden seçtiği kritik bir bağlantı için sıkma talimatı, doğrulama planı ve gevşeme risk değerlendirmesini tamamlar.