Servis parçaları tedarik zinciri, klasik ürün zincirinden farklı bir matematiğe dayanır: talep kesikli ve düzensizdir, kalem sayısı binlerle ifade edilir, bir parçanın yokluğu makine duruşu ya da sözleşmesel ceza anlamına gelebilir. Bu nedenle ortalama tabanlı tahmin yöntemleri ve tek tip stok politikaları burada hızla başarısız olur. Altı modül boyunca talebin doğasından yaşam döngüsü sonuna kadar tüm karar noktaları ele alınır; her konu gerçek parça verisiyle yapılan modelleme atölyeleriyle desteklenir. Katılımcılar talep sınıflandırması yapar, kesikli talep yöntemlerini uygular, kritiklik matrisi kurar, çok kademeli ağ için ikmal ve yanal transfer kuralları tasarlar. Program, servis seviyesi ile maliyet eğrisini içeren bir politika dosyasının sunulmasıyla tamamlanır.