Mikroservis mimarisinde her servisin yeniden deneme, zaman aşımı, devre kesici ve şifreli iletişim gibi ihtiyaçları vardır; bu ihtiyaçlar her dilde ayrı kütüphanelerle çözüldüğünde tutarsızlık ve bakım yükü oluşur. Servis mesh, bu sorumlulukları uygulama kodundan alıp ağ katmanına taşır ve politikaları merkezi olarak tanımlanabilir hale getirir. Karşılığında ise ek bir altyapı katmanı, gecikme maliyeti ve işletim karmaşıklığı getirir. Program bu ödünleşimi açıkça ele alır ve mesh kullanımının hangi ölçekte anlamlı olduğunu tartışır. Altı modül boyunca katılımcılar Kubernetes kümesinde çok servisli bir örnek uygulama üzerinde çalışır. Önce veri düzlemi ve kontrol düzlemi mimarisi incelenir, Istio ve Linkerd kurulur. Trafik yönlendirme, ağırlıklı dağıtım ve hata enjeksiyonu uygulanır; dayanıklılık politikaları tanımlanır. mTLS ve yetkilendirme kuralları kurulur, çok kümeli senaryolar ele alınır. Gözlemlenebilirlik panoları ve iz akışı incelenir. Son modülde performans etkisi ölçülür ve işletim kararları verilir. Katılımcı, politika seti tanımlanmış çalışan bir mesh kurulumuyla programdan ayrılır.