Hazır grafik kütüphaneleri standart ihtiyaçları hızla karşılar; ancak kurumsal panolarda sıklıkla ihtiyaç duyulan özel gösterimler, alışılmadık ölçekler ve yoğun veri etkileşimleri söz konusu olduğunda kütüphanenin sınırlarına çarpılır. D3, grafiği hazır bir bileşen olarak değil, veriyi görsel özniteliklere bağlayan bir dönüşüm zinciri olarak ele alır; bu yaklaşım her tür gösterimi mümkün kılar. Program, D3'ü söz dizimi düzeyinde değil görselleştirme tasarımı düzeyinde öğretmeyi hedefler. Altı modül boyunca katılımcılar temel seçim ve bağlama mekaniğinden başlayıp giderek karmaşıklaşan bileşenler üretir: çizgi ve alan grafiği, kategorik karşılaştırma, dağılım grafiği, hiyerarşik ve ağ gösterimleri. Laboratuvarlarda ölçek seçimi, eksen tasarımı, geçiş animasyonları, yakınlaştırma ve fırça (brush) etkileşimleri, büyük veri kümelerinde performans ve erişilebilirlik uygulanır. Katılımcı çıktısı, yeniden kullanılabilir bir grafik bileşen kütüphanesi ve bu bileşenleri kullanan etkileşimli bir panodur.