Sanayide tüketilen yakıt enerjisinin önemli bir bölümü baca gazı, soğutma suyu, buhar kondensi ve proses egzozu üzerinden kullanılmadan atmosfere verilmektedir. Bu ısının bir kısmı sıcaklık seviyesine uygun teknolojilerle geri kazanılabilir; kojenerasyon ve trijenerasyon uygulamaları ise elektrik ve ısıyı tek yakıttan üreterek toplam verimi yükseltir. Ancak yanlış boyutlandırılmış bir sistem, ısı talebinin düştüğü dönemlerde ekonomik olmaktan çıkar ve işletme yükü haline gelir. Altı modüllük program, potansiyel tespitinden işletme optimizasyonuna kadar süreci uygulamalı olarak kurar. Katılımcılar tesis verisiyle atık ısı envanteri çıkarır, sıcaklık seviyesine göre teknoloji eşleştirmesi yapar, ısı ve elektrik yük eğrilerini birlikte değerlendirerek kojenerasyon boyutlandırması yapar. Yakıt fiyatı ve elektrik fiyatı farkına dayalı ekonomik analiz, duyarlılık senaryolarıyla test edilir. Eğitim, katılımcının hazırladığı geri kazanım veya kojenerasyon fizibilite raporuyla tamamlanır.